Gedicht
Wasgoed
Loom galmt de kerkklokvanuit zijn stompe torenbolle plooien in het strakke blauw.
Een schip schuift puffenden kreunend voor de kade langs.Geur van dieselolie,parelmoeren vlekken op het water.
In het deinende zonlichthangt de schippersvrouwhaar druipend wasgoed aan een lijn.
Als een droom, knijpers in haar mond,Glijdt ze, trager dan de tijd,aan mijn jongensoog voorbij.