Gedicht
Eerste sneeuw
Laag en oudgeel streept de horizon,wolken grijzen over modder en valblad.Er blaft een verre hond, en nog een,tussen de kale berkenstammen door.
In de laagte ruist een trein voorbijen neemt het laatste daglicht mee.Hoog boven mij snaterteen formatie late ganzen.
Het wordt snel kouder nu.Het water in de plassen verstrakt,mijn passen breken ijs dat nog niet is.
Dan dalen uit de vroege nachtstilwitte pluiskristallen neer ensmelten op de huid van mijn gezicht.