De verhuizende muis

Mijn kat vertelde me, op een saaie avond, terwijl we beiden televisie keken: “Er was eens een muis die wilde verhuizen…”

“Dat is toch niet degene”, onderbrak ik hem, “die ik vanmorgen met opengescheurd lijf in de vuilnisemmer heb gegooid in een leeg melkkarton tegen het stinken?”

Hij keek me verwijtend aan, zijn pupillen vernauwden zich tot spleetjes.

“Er was eens een muis”, hernam hij, “die verhuizen wilde.”

Hij was zijn holletje en dat van zijn vrouw beu. Hij wilde weg, de wijde verten zien nu het nog kon. Andere dingen meemaken, nieuwe kennismakingen aangaan nu hij zich nog sterk voelde en er vitaal uitzag.

En dus pakte hij op een morgen, toen zijn vrouw nog sliep, zijn boeltje bij elkaar. Voor hij zijn holletje verliet, schreef hij nog een briefje aan zijn vrouw, dat ze zich niet ongerust hoefde te maken:

“Teveel was steeds alles
overal hetzelfde!”