Mankind

Winter, en ik ben gevlucht;De bomen van mijn vrijheidZijn beken langs een loden lucht.

Sneeuw, sporen van de strijd;Alsof ik op beschuiten loopIn metershoge tijd.

Stilte, wit is het geluid.Waar de inslag ooit heeft plaatsgehadHappen nu mijn laarzen in het pad.

Ruim sneeuwt de winterstilteMijn eeuwig wit vervolgverhaal.